Kira ilişkisinde en çok tartışılan belgelerden biri tahliye taahhütnamesidir. Ev sahipleri çoğu zaman kira sözleşmesini imzalatırken kiracıdan bir de "şu tarihte evi boşaltacağım" yazılı bir kâğıt alır ve bunu güvence sayar. Kiracılar ise yıllar sonra bu belgeyle icra dairesinden gelen bir tahliye emriyle karşılaşınca "bunu sözleşmeyle birlikte imzalatmışlardı, geçerli mi?" diye sorar.

Bu yazıda tahliye taahhütnamesinin hangi şartlarla geçerli olduğunu, sözleşmeyle aynı anda imzalatılan taahhüdün neden geçersiz sayıldığını, tarihi boş bırakılmış belgede ispat yükünün kimde olduğunu, aile konutunda eşin bildiriminin taahhüde etkisini ve kiraya verenin uyması gereken bir aylık süreyi aktarıyorum. Dayanaklar 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 352 ve 349, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK) m. 272 ve 275 ile Yargıtay 3. ve 12. Hukuk Dairelerinin 2024–2025 yıllarında verdiği kararlardır. Bunlardan biri, bölge adliye mahkemeleri arasındaki görüş ayrılığını gideren 2025 tarihli bir karardır.

Özetle: Tahliye taahhüdü ancak kiralanan kiracıya teslim edildikten sonra, yazılı olarak ve belli bir boşaltma tarihi gösterilerek verilirse geçerlidir. Kira sözleşmesiyle birlikte, teslimden önce imzalatılan taahhüt Yargıtay'ın yerleşik içtihadına göre kiracının özgür iradesini yansıtmadığı için geçersizdir. Ancak kiracı bu tarihi sonradan yazılı olarak teyit ederse taahhüt geçerli kabul edilebilir. Belgenin boş imzalandığı ve sonradan doldurulduğu iddiası yazılı delille ispatlanmalıdır. Kiraya veren, taahhüt edilen tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmaz veya dava açmazsa bu taahhüde dayanarak tahliye isteyemez.

Tahliye taahhütnamesi nedir, kanuni dayanağı nerede?

Uygulamada "tahliye taahhütnamesi" denilen belge, kanunda "kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlenme" diye geçer. TBK m. 352/1 şöyledir: "Kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra, kiraya verene karşı, kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği hâlde boşaltmamışsa kiraya veren, kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir."

Bu hüküm konut ve çatılı iş yeri kiralarına uygulanır. Bu kiralarda kiraya veren, sözleşme süresi dolsa bile kanunda sayılan bir sebep olmadan kiracıyı çıkaramaz. Tahliye taahhüdü, kiracının kendi iradesiyle verdiği ve kiraya verene sözleşmeyi belirli bir tarihte sona erdirme imkânı tanıyan bu sebeplerden biridir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, 20.10.2025 tarihli kararında taahhüdün niteliğini şöyle açıkladı: Taahhüt, kira sözleşmesi devam ederken verilen tek taraflı bir beyandır. Kiraya veren kanundaki bir aylık sürede icra takibi yapmaz veya dava açmazsa sözleşme kendiliğinden sona ermez. Bu nedenle taahhüt, sözleşmeyi otomatik olarak bitiren bir şart değil, "özel nitelikli bir dava sebebi"dir.

Geçerlilik şartları nelerdir?

Yargıtay kararlarında tekrarlanan şartlar şunlardır:

  • Yazılı olmalı. Sözlü söz veya tanık beyanı yetmez.
  • Kiracı veya yetkili temsilcisi tarafından verilmeli. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 18.06.2025 tarihli, 2024/4396 E., 2025/3416 K. sayılı kararına göre taahhüdü kiracının vekili de verebilir. Vekilin bunun için ayrıca özel yetkiye ihtiyacı yoktur.
  • Boşaltma tarihi belli olmalı. "Sözleşme bitince çıkacağım" gibi belirsiz ifadeler tek başına yetmeyebilir. Aynı kararda, ilk derece mahkemesi tarihi göstermeyen bir ihtarnameyi bu nedenle yeterli bulmamıştı.
  • Kiralanan teslim edildikten sonra verilmeli. Kararlarda bu şart "teslimden sonra makul bir süre sonra verilmesi" ya da "kiralananda oturmakta iken verilmiş olması" şeklinde ifade edilir.
  • Birlikte kiracılıkta bütün kiracılar imzalamalı. Eşlerin birlikte kiracı olduğu aile konutunda iki eşin birlikte taahhüt vermesi ya da birinin verdiği taahhüde diğerinin açıkça rıza göstermesi gerekir (Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, 20.10.2025).

Sözleşmeyle birlikte imzalatılan taahhüt neden geçersiz?

Kanun, taahhüdün "kiralananın teslim edilmesinden sonra" verilmesini açıkça şart koşar. Bunun sebebi, ev arayan kişinin sözleşme imzalanırken zayıf durumda olmasıdır. Evi tutabilmek için önüne konan her belgeyi imzalayabilir. Yargıtay bu yüzden teslimden önce verilen taahhüdün kiracının özgür iradesini yansıtmadığını kabul eder.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 18.11.2025 tarihli, 2025/2741 E., 2025/5408 K. sayılı kararı bu ilkeyi açık biçimde uygular. Olayda kira sözleşmesinde "taşınmaz, tahliye taahhütnamesi alınmadan teslim edilmez" denmiş ve taahhütname sözleşmenin eki olarak gösterilmişti. Kiraya veren, taahhütnamenin üzerinde sözleşmeden üç ay sonraki bir tarih bulunduğunu ileri sürdü. Daire, sözleşme hükümlerinden taahhüdün teslimden önce ve sözleşmeyle birlikte verildiğinin anlaşıldığını, bu nedenle geçersiz olduğunu belirtti. Geçersiz taahhüde uyulmamasına sözleşmede bağlanan sonuç da hüküm doğurmadı. Kiraya veren, kiracının tahliye etmediği gerekçesiyle teminat mektubunu nakde çevirmişti. Mahkeme bu parayı kiracıya geri ödetti.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 24.01.2024 tarihli, 2023/9521 E., 2024/2557 K. sayılı kararı da aynı yöndedir. Olayda kiralanacak bina henüz bitmemiş, kiracıya teslim edilmemişti ve sözleşmeye bir tahliye tarihi yazılmıştı. Daire, taahhüdün "kiralananda oturmakta iken verilmiş olması"nın geçerlilik şartı olduğunu, bina teslim edilmeden alınan taahhüdün TBK m. 352 ve İİK m. 275 ve devamı hükümlerine göre geçersiz olduğunu belirtti.

Sonradan yazılı teyit taahhüdü geçerli hâle getirebilir

Sözleşmedeki taahhüt geçersiz olsa bile kiracının sonraki bir yazılı beyanı durumu değiştirebilir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin yukarıda anılan 18.06.2025 tarihli kararında sözleşmede belirli bir tahliye tarihi yazılıydı. Daire, sözleşmeyle aynı anda verilen bu taahhüdün tek başına geçerli olmadığını kabul etti. Ancak kiraya verenin "sözleşmeyi uzatacak mısınız?" sorusuna kiracı vekilinin gönderdiği cevabi ihtarnamede, taşınmazın "sözleşmede belirlenen sürede" tahliye edilerek teslim edileceği bildirilmişti. Daire, bu beyanı sözleşmedeki tarihle birlikte değerlendirdi. Taahhüdün serbest iradeyle verildiğini ve geçerli olduğunu kabul ederek davayı reddeden kararı bozdu.

Bu karar kiracılar için önemli bir uyarıdır: Sözleşme devam ederken gönderilen bir ihtarname, e-posta veya dilekçede boşaltma tarihini teyit eden ifadeler, başlangıçta geçersiz olan bir taahhüdü geçerli hâle getirebilir.

Tarihi boş bırakılmış taahhütname: ispat kimde?

Uygulamada en sık karşılaşılan durum şudur: Kiracı, sözleşmeyle birlikte tarihleri boş bir taahhütnameyi imzalar. Kiraya veren de yıllar sonra bu boşlukları doldurur. Kiracı "bunu sözleşmeyle birlikte imzalattılar" der. Belgede ise sözleşmeden sonraki bir tarih yazılıdır.

Yargıtay bu iddiayı kolay kabul etmez. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 25.06.2025 tarihli, 2024/3413 E., 2025/3541 K. sayılı kararında kiracı, imzanın kendisine ait olmadığını, olsa bile taahhütnamenin sonradan doldurulduğunu ileri sürmüştü. Adli Tıp Kurumu raporu imzanın şirket yetkilisine ait olduğunu belirledi. Daire, taahhütnamenin sonradan doldurulduğunun yazılı delille ispat edilemediğini kabul etti. Yazılı delil başlangıcı da bulunmadığından bu konuda tanık dinlenemeyeceğini belirterek tahliye kararını onadı.

Aynı kararda bir ayrıntı daha dikkat çekicidir. Kira sözleşmesinde "kiracı tarafından belirli yıllarda tahliye edeceğine dair yazılı tahliye taahhüdü verilecektir" hükmü vardı. Kiracı bunun, taahhüdün sözleşmeyle birlikte alındığını gösterdiğini savundu. Daire bu hükmün kendisinin bir taahhüt olmadığını, aksine taahhüdün sonradan verileceğini öngördüğünü belirtti. Sözleşmeyle aynı anda verildiğini göstermediğini de kabul etti.

Kısacası, boş belgeye imza atan kişi bunun anlaşmaya aykırı doldurulduğunu ancak yazılı delille ispat edebilir. Kiracının elinde sözleşmeyle aynı gün teslim edildiğini gösteren bir yazışma, tutanak veya sözleşmede açık bir hüküm yoksa bu savunma çoğu zaman sonuç vermez.

Aile konutunda eşin bildirimi taahhüdü geçersiz kılar mı?

Kiralanan ev aile konutu olarak kullanılıyorsa sözleşmede imzası bulunmayan eş, kiraya verene yapacağı bir bildirimle sözleşmenin tarafı hâline gelebilir. Bu durumda kiraya veren, TBK m. 349/3 uyarınca fesih bildirimini kiracıya ve eşine ayrı ayrı yapmak zorundadır. Ev sahibinin aile konutuna ilişkin bazı işlemlerinde eşin rızasının aranması da bu korumanın parçasıdır. Konunun malik eş yönünü aile konutunun satışına ilişkin yazıda anlatmıştım.

Bölge adliye mahkemeleri, kiracı eşin tek başına verdiği taahhütten sonra diğer eşin bildirim yapması hâlinde taahhüdün ne olacağı konusunda farklı kararlar veriyordu. İzmir ve Bursa'daki bazı daireler bildirimle taahhüdün geçersiz hâle geleceğini kabul ederken, Konya ve Samsun'daki daireler taahhüdün geçerliliğini koruduğunu söylüyordu.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 20.10.2025 tarihli, 2025/3374 E., 2025/4997 K. sayılı kararıyla bu uyuşmazlığı giderdi. Daireye göre taahhüdün geçerliliği düzenlendiği tarihteki duruma göre değerlendirilir. Diğer eş henüz bildirim yapmamışsa o tarihte kiracı yalnızca sözleşmeyi imzalayan eştir. Onun tek başına verdiği taahhüt geçerlidir. Sonradan yapılan aile konutu bildirimi, hukuki işlemlerin geriye yürümemesi ilkesi gereği bu taahhüdü geçersiz hâle getirmez. Buna karşılık bildirimden sonra verilecek bir taahhüdü iki eşin birlikte imzalaması veya diğer eşin buna açıkça rıza göstermesi gerekir.

Bir aylık süre ve tahliyenin yolu

Taahhüt geçerli olsa bile kiraya veren, TBK m. 352/1'deki bir aylık süreye uymak zorundadır. Bu süre taahhüt edilen boşaltma tarihinden başlar. Kiraya veren bu süre içinde ya icra dairesine başvurmalı ya da dava açmalıdır. Süre geçirilirse bu taahhüde dayanılarak tahliye istenemez. Sözleşme ise kanundaki genel kurallara göre devam eder.

İcra yoluyla tahliye

Yaygın yol, taahhüde dayanarak ilamsız icra takibi başlatmaktır. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 20.10.2025 tarihli kararında kiraya verenin İİK m. 272 ve devamı hükümlerine göre takip yapabileceğini ya da doğrudan dava açabileceğini belirtmiştir. İİK m. 272'ye göre kiracıya bir tahliye emri gönderilir. Bu emirde taşınmazın on beş gün içinde boşaltılması istenir. İtirazı olan kiracının yedi gün içinde icra dairesine başvurması gerekir. İtiraz etmeyen ve taşınmazı boşaltmayan kiracının zorla çıkarılacağı da emirde yazılır.

Kiracı itiraz ederse takip durur. Kiraya veren, İİK m. 275 uyarınca icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak bunun için taahhüdün noterce düzenlenmiş veya tarih ve imzası noterce onaylanmış ya da kiracı tarafından kabul edilmiş (ikrar edilmiş) olması gerekir. Adi yazılı bir taahhütte kiracı imzayı inkâr ederse icra mahkemesi bu talebi reddeder. Bu durumda kiraya veren genel mahkemede itirazın iptali ve tahliye davası açar. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 25.06.2025 tarihli kararındaki dosya da böyle ilerlemişti. İİK m. 275 son fıkrası ayrıca, mahkemede imzasının kendisine ait olduğu anlaşılan kiracı için para cezası öngörür.

Doğrudan dava ve arabuluculuk

Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu (HUAK) m. 18/B, kira ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda dava açmadan önce arabulucuya başvurmayı dava şartı saymıştır. Ancak bu hüküm, kiralanan taşınmazların İİK'ya göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümleri bunun dışında tutar. Bu nedenle taahhüde dayanarak doğrudan tahliye davası açmayı düşünen kiraya verenin dava şartı yönünü de değerlendirmesi gerekir. Konunun ayrıntıları için dava şartı arabuluculuğa ilişkin yazıya bakabilirsiniz.

Kararların değerlendirmesi

İncelediğim kararlardan çıkan tablo oldukça tutarlıdır:

  • Teslimden önce verilen taahhüt geçersizdir. Yargıtay 3. ve 12. Hukuk Daireleri bu konuda aynı çizgidedir (3. HD 18.11.2025; 12. HD 24.01.2024). Sözleşmede taahhüdün sözleşmenin eki olduğunun yazılması veya teslimin taahhüde bağlanması, taahhüdün sözleşmeyle birlikte alındığını gösteren güçlü kanıtlardır.
  • Kiracının sonraki yazılı beyanı belirleyicidir. Başlangıçta geçersiz olan taahhüt, kiracının sözleşme devam ederken tarihi teyit eden yazılı beyanıyla geçerli hâle gelebilir (3. HD 18.06.2025).
  • İspat yükü ağırdır. Belgenin boş imzalandığı ve sonradan doldurulduğu iddiası yazılı delil gerektirir. Tanıkla ispat edilemez (3. HD 25.06.2025).
  • Aile konutu bildirimi geriye yürümez. Bildirimden önce kiracı eşin verdiği geçerli taahhüt ayakta kalır (3. HD 20.10.2025, uyuşmazlık giderme kararı).

Uygulamada belirleyici olan çoğu zaman belgenin kendisinden çok, sözleşme hükümleri ve tarafların yazışmalarıdır. Aynı görünen iki taahhütname, sözleşmede ne yazdığına ve kiracının sonradan ne beyan ettiğine göre farklı sonuç doğurabilir.

Uygulamaya dönük çıkarımlar

  • Kiracılar için: Kira sözleşmesiyle birlikte tarih kısmı boş bir taahhütname imzalamamaya çalışın. İmzaladıysanız, sözleşmede bunun sözleşmeyle aynı gün verildiğini gösteren bir ifade bulunup bulunmadığına bakın ve bu yöndeki yazışmaları saklayın.
  • Sözleşme devam ederken kiraya verene gönderdiğiniz yazılarda "sözleşme bitiminde boşaltacağım" gibi ifadeler kullanmadan önce bunun bir tahliye taahhüdü sayılabileceğini düşünün.
  • Tahliye emri tebliğ edildiğinde yedi günlük itiraz süresini kaçırmayın. İmzaya itiraz ile taahhüdün geçersizliğine ilişkin itirazlarınızı bu süre içinde açıkça bildirin.
  • Kiraya verenler için: Taahhüdü kiralanan teslim edildikten sonra, ayrı bir tarihte ve belli bir boşaltma tarihi göstererek alın. Kiralananın teslim tarihini gösteren bir teslim tutanağı düzenleyin.
  • Taahhüdün noterde düzenlenmesi veya imzasının noterce onaylanması, kiracı itiraz ettiğinde icra mahkemesinde itirazın kaldırılmasını isteyebilmenizi sağlar.
  • Taahhüt edilen tarihten başlayan bir aylık süreyi takvime işleyin. Bu süre geçerse aynı taahhüde dayanarak tahliye isteyemezsiniz.
  • Kiralanan aile konutuysa ve kiracının eşi size bildirim yaptıysa, bildirimden sonra alınacak taahhüdü iki eşe birlikte imzalatın.

Kiracının tahliyesine ilişkin diğer yollar için iki haklı ihtar nedeniyle tahliyeye, ihtiyaç nedeniyle tahliyeye ve on yıllık uzama süresine ilişkin yazılara bakabilirsiniz. Kira ve diğer taşınmaz uyuşmazlıkları hakkında genel bilgi için gayrimenkul hukuku çalışma alanı sayfasını inceleyebilirsiniz.

Not: Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır ve somut dosyanızdaki durumu değerlendirmez. Bir tahliye taahhüdünün geçerliliği; sözleşme hükümlerine, teslim tarihine, belgenin nasıl düzenlendiğine ve tarafların yazışmalarına göre ayrıca incelenmelidir.